dinsdag 4 juli 2017

..........

Ik staar in de leegte, de eenzaamheid kijkt me aan. Zeg me, is het verkeerd om weg te gaan? Zal ze dan nog meer haar plaats innemen? Moet ik er weer tegenaan? Alles uit de kast halen om maar te worden geaccepteerd. Nee, ik wil niet meer. Laat mij maar zijn wie ik ben. Afgezonderd en beschermd. Mijn hart wil ik niet meer bloot geven; het is murw geslagen door het leven. Ik ben vermoeid en niet meer alert, de hoop vliegt bij me weg... Hoe kom ik ooit uit deze vicieuze cirkel terecht?


Leer me toch Uw weg te gaan. Alleen wil en kan ik niet verder gaan. Angst en benauwdheid omsluiten mijn hart, Heer het is zo verward. In al mijn zoeken vind ik geen rust, slechts onrust. Ik weet niet meer waar de waarheid begint en waar ze eindigt. Wie spreekt namens U en wie heeft er gelijk? Heb ik Uw stem wel goed verstaan, ben ik soms de weg kwijt? Waar bent U in dit alles en wanneer vind ik rust? Ik wil zo graag naar huis, rusten in Uw thuis. Veilig en beschermd zijn daar waar U bent, waar mijn diepste nood wordt gekend. Van al het strijden hier op aarde word ik zo moe, mijn ziel verlangt naar rust bij U.


Wilt U mij helpen om verder te gaan als mijn hart zich weer een weg baant; een weg in de wildernis van het leven, waar de strijd voort raast met harde schreden. Koester mij dicht aan Uw hart, verlicht zo mijn smart. Laat me zien waar U wilt dat ik ga en neem me bij de Hand; ik ga U achterna....



4 opmerkingen:

  1. Ik zeg amen op je gebed en bid even met je mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lees nu pas dit gebed. Zo vanuit je hart naar de Vader en hoop dat Hij inmiddels wat rust heeft gebracht in je gedachten. Morgen plaats ik onder 'poezie van Anne' een gedicht over de Hoop als gevoelige vogel. Misschien heb je er iets aan. Liefs, Anne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig, ik voel je moeite en herken dat. Ik bid dat God je geeft wat je nodig hebt. Zijn omgang met jou is zo intiem dat je hart er van gaat helen.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik hoor graag je reactie!